Menno Dekker

Afgestudeerd:

Actief als therapeut sinds: 1990
Eigen praktijk sinds: 2003
Docent(e) bij Natura Foundation sinds: 2026

Mijn passie is eigenlijk ontstaan vanuit de praktijk. Als fysiotherapeut vroeg ik me af waarom verschillende mensen met dezelfde klachten toch een verschillend herstel patroon lieten zien. Ik dacht; er moet meer zijn dan alleen het bewegingsapparaat. Daarna in de osteopathie de samenhang tussen de verschillende systemen gevonden, hoe een klacht van het bewegingsapparaat veroorzaakt kan worden door het niet goed beweeglijk zijn van een orgaan. Een klacht aan knie, rug, schouder of pees staat nooit op zichzelf. Achter klachten zitten vaak patronen in belasting, herstel, energiehuishouding, immuunactiviteit, voeding, slaap, stress en leefstijl.
Orthomoleculaire therapie en kPNI hebben mij de handleiding van het menselijk lichaam gegeven. Niet als vervanging van mijn eerdere opleidingen, maar als verdieping. Het heeft mijn manier van kijken veranderd: minder behandelen van de foto en meer de film, het echte verhaal achter de klacht.

Dat klachten zelden losstaan van de context waarin iemand leeft. Het lichaam reageert voortdurend op prikkels: voeding, beweging, slaap, stress, infecties, sociale omgeving, medicatie, trauma, zingeving en herstelcapaciteit. Meestal is een klacht geen fout van het lichaam, maar een logische aanpassing aan omstandigheden die te lang of te intens aanwezig zijn geweest.
Daarom vind ik het belangrijk dat therapeuten leren redeneren vanuit fysiologie. Niet alleen: wat heeft iemand? Maar vooral: waarom gebeurt dit bij deze persoon, op dit moment, in deze context?

Vaak gaat het uiteindelijk over prioriteren: waar begin je? Veel cliënten hebben meerdere klachten tegelijk, gebruiken medicatie, hebben stress, slapen minder goed, bewegen te weinig of juist te veel, en hebben al veel geprobeerd. Dan is het verleidelijk om alles tegelijk te willen oplossen.
Voor mij begint goed klinisch redeneren bij ordenen.  Wat is urgent? Wat houdt het probleem waarschijnlijk in stand? En welke eerste stap geeft het meeste herstelvermogen terug? Wat is veilig?

Juist in die vertaalslag van complexe fysiologie naar een praktisch behandelplan ligt voor mij de waarde van goed onderwijs.

Na een lesdag ben ik tevreden als studenten niet alleen nieuwe kennis hebben opgedaan, maar vooral anders zijn gaan kijken. Als iemand zegt: “Nu begrijp ik waarom dit gebeurt,” dan is er iets wezenlijks veranderd. Begrip geeft richting. En richting maakt behandelen veiliger, effectiever en menselijker.
Het mooiste vind ik wanneer theorie ineens praktisch wordt. Wanneer een student merkt dat celbiologie, mitochondriën, laaggradige ontsteking, insulineresistentie of bindweefselfysiologie geen losse onderwerpen zijn, maar direct verbonden zijn met de patiënt of cliënt in de praktijk.

Ik ben begonnen met fysiotherapie en heb daarna de opleiding osteopathie gevolgd. Later ben ik mij gaan verdiepen in toegepaste kinesiologie, orthomoleculaire therapie en klinische psycho-neuro-immunologie. Die combinatie past goed bij mij, omdat ik graag kijk naar zowel structuur als functie, naar lokale klachten én naar de systemische processen daarachter.
Elke opleiding heeft iets toegevoegd. Fysiotherapie gaf mij een praktische basis in bewegen en herstel. Osteopathie leerde mij kijken naar samenhang in het lichaam. Orthomoleculaire therapie en kPNI brachten verdieping in voeding, metabolisme, immunologie, evolutie en leefstijl.

Naast mijn werk als docent ben ik werkzaam als therapeut in mijn eigen praktijk en ben ik betrokken bij de ontwikkeling van onderwijs binnen Natura Foundation. 
In mijn vrije tijd beweeg ik graag, variërend van krachttraining naar wandelen en fietsen. Passief volg ik vooral voetbal, wielrennen en F1.

Ik ben trots op de combinatie van praktijkervaring en onderwijsontwikkeling. Na zoveel jaren behandelen merk ik hoe waardevol het is om ervaring niet alleen in de behandelkamer te gebruiken, maar ook door te geven aan andere professionals.
Daarnaast ben ik trots wanneer het lukt om ingewikkelde materie begrijpelijk te maken zonder de nuance te verliezen, voor zowel de client in de behandelkamer als de student. Gezondheid is complex, maar dat betekent niet dat het ongrijpbaar hoeft te zijn.

Mijn droom is dat gezondheidsprofessionals steeds beter leren kijken naar de mens achter de klacht. Dat ze niet alleen protocollen volgen, maar begrijpen waarom een interventie bij de ene persoon wel werkt en bij de ander niet.
Als onderwijs daaraan kan bijdragen, heeft het echte impact. Dan help je niet alleen één student, maar indirect ook alle cliënten en patiënten die die student later begeleidt.

Wil je les van Menno of van één van onze andere docenten? Volg dan onze opleiding tot Integraal Orthomoleculair Therapeut of ga direct naar onze agenda om te kijken welke (bij)scholing jouw past!