Vitamine C (als ascorbaten)

Werking

Vitamine C activeert het afweersysteem, vult de antioxidanten aan in het lichaam en versnelt herstel na ziekte. De beste vormen van vitamine C zijn de zogenaamde "ontzuurde" vormen van vitamine C. Dit zijn de mineraalascorbaten, die milder voor de maagwand zijn en beter worden opgenomen. Onderzoeken naar de farmacologische werking van mineraalascorbaten hebben aangetoond dat de resorptie tweemaal zo snel verloopt vergeleken bij toediening van vitamine C in de vorm van ascorbinezuur.

De celconcentratie van vitamine C in bijvoorbeeld de lymfocyten, ligt na inname van polyascorbaten circa een viervoud hoger dan na toediening van een gelijke hoeveelheid gebruikelijke ascorbinezuur. Tenslotte wordt na de opname van polyascorbaten (mengsel van verschillende mineraalascorbaten) slechts 30% van de hoeveelheid met de urine uitgescheiden, vergeleken met de uitscheiding na toediening van ascorbinezuur. Daarmee wordt ook het gevaar van een oververzuring van de urine en het daarmee samengaande risico op niersteentjes vermeden.

De gemiddelde behoefte aan vitamine C ligt volgens de orthomoleculaire deskundigen tussen de 25 en 35 mg per kilogram lichaamsgewicht. Volwassenen hebben dus meer dan 2 gram vitamine C per dag nodig. In gevallen van ziekte of stress "vreet" het lichaam extra vitamine C. Een dosis van 1000 mg per dag is dan ook een minimum.

Het is belangrijk dat in een voedingssupplement vitamine C, evenals in de natuur, wordt ondersteund met bioflavonoïden (vitamine P). Dit complex voorkomt de afbraak van vitamine C en zorgt voor een nog betere opname.

Het vaak in vitamine-C-kauwtabletten aanwezige ascorbinezuur kan een zuuraanval veroorzaken op de tanden en kiezen, wat cariës kan veroorzaken. Het is dus van belang er op te letten dat Vitamine C kauwtabletten zijn vrij van ascorbinezuur.

Indicaties

Omdat vitamine C zo'n enorm belangrijk vitamine is, speelt het bij vrijwel alle ziektebeelden een rol. Vitamine C zou dan ook deel moeten uitmaken van ieder therapeutisch programma. Hierna volgt een lang niet volledige opsomming van een aantal belangrijke toepassingsgebieden van vitamine C.

  • activering van het afweersysteem
  • herstel na ziekte
  • preventie van ziekten
  • weefselopbouw
  • wondgenezing
  • stress
  • roken en alcoholgebruik
  • koorts
  • vrije radicaalpathologieën
  • allergieën en astma (anti-histaminewerking)
  • hart- en vaatziekten (algemeen)
  • ontstekingen
  • verkoudheid
  • detoxificatie
  • gewrichtsaandoeningen (artrose, reumatoïde artritis)

Contra-Indicaties

Tijdens de zwangerschap en borstvoeding wordt een megadosis vitamine C ontraden.

Bijwerkingen

Bij doseringen vitamine C die hoger liggen dan het lichaam nodig heeft, kan de niet opgenomen vitamine C in de dikke darm water aantrekken en zo (osmotische) diarree veroorzaken ("bowel tolerance"). Wanneer de dosering verlaagd wordt, verdwijnt dit verschijnsel.

Vitamine C is volkomen ongevaarlijk. De veiligheid van megadoseringen vitamine C is vastgesteld in tenminste acht placebogecontroleerde dubbelblinde studies en klinische studies zonder placebo, waarbij tot drie jaar lang dagelijks tot 10.000 mg vitamine C werd ingenomen. Berichten die stellen dat hoge doses vitamine C calciumoxalaat-nierstenen kan veroorzaken zijn terug te voeren op een oude studie waarbij het oxaalzuur (naar later bleek) pas in de reageerbuis was ontstaan.

Interacties

Vitamine C verhoogt de absorptie van ijzer en verlaagt de absorptie van koper. Interacties met reguliere of natuurgeneesmiddelen zijn mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.

Dosering

Hoeveel vitamine C we nodig hebben, is een onderwerp van felle discussies. De doseringsadviezen die gegeven worden variëren tussen 60 mg en 18.000 mg per dag voor gezonde personen. Bij ziekte en stress kunnen de doseringsadviezen nog verder oplopen.

Vrijwel alle diersoorten kunnen zelf vitamine C produceren. De geproduceerde hoeveelheden zijn al snel enkele tientallen milligrammen per kilogram lichaamsgewicht per dag. Wanneer een dier onder stress staat kan dat zelfs oplopen tot zo’n 200-300 mg per kg lichaamsgewicht per dag.

Het is niet raar om te veronderstellen dat wanneer de mens het vermogen om zelf vitamine C te produceren niet verloren zou hebben, onze eigen productie in dezelfde orde van grootte zou liggen. Dit zou de dagelijkse behoefte voor een gezond persoon op tenminste enkele grammen brengen.

Vaak wordt als bovenlimiet de zogenaamde ‘bowel tolerance’ aangehouden: de hoeveelheid vitamine C die net geen diarree veroorzaakt. Niet-opgenomen vitamine C verdwijnt namelijk naar de dikke darm, waar het water aantrekt en zo (osmotische) diarree veroorzaakt.

Bij hogere doseringen vitamine C wordt aangeraden een vitamine C ascorbatenpoeder te gebruiken. Het is belangrijk de vitamine C inname zo veel mogelijk over de dag te spreiden om een evenwichtige opname te krijgen. Drie gram over de dag verspreid is veel effectiever dan een maal per dag vijf gram vitamine C. Vitamine C kauwtabletten en een vitamine C ascorbatenpoeder zijn voor dit doel zeer geschikt.

Referenties

  1. Bendich A, Langseth L. The health effects of vitamin C supplementation: a review [published errata appear in J Am Coll Nutr 1995 Jun;14(3):218 and 1995 Aug;14(4):398]. J Am Coll Nutr 1995; 14: 124-136.
  2. Cameron E, Pauling L. Cancer and vitamin C: a discussion of the nature, causes, prevention and treatment of cancer with special reference to the value of vitamin C. Camino books, 1993.
  3. Curhan GC, Willett WC, Rimm EB, Stampfer MJ. A prospective study of the intake of vitamins C and B6, and the risk of kidney stones in men. J Urol 1996; 155: 1847-1851.
  4. Diplock AT. Safety of antioxidant vitamins and beta-carotene. Am J Clin Nutr 1995; 62: 1510S-1516S.
  5. Hoffer A. Vitamin C & cancer: Discovery, recovery, controversy. Quality Press, 2001.
  6. Murray MT. Encyclopedia of Nutritional Supplements. Rocklin, CA: Prima Publishing, 1996.
  7. Padayatty SJ, Levine M. New insights into the physiology and pharmacology of vitamin C. CMAJ 2001 Feb 6;164(3):353-355.
  8. Wandzilak TR, D'Andre SD, Davis PA, Williams HE. Effect of high dose vitamin C on urinary oxalate levels. J Urol 1994; 151: 834-837.

Cookies

Als u verder klikt op onze website, gaat u er ook mee akkoord dat we cookies gebruiken. Daarmee verzamelen we gegevens en volgen we wat bezoekers doen op onze website. Met die informatie verbeteren we onze website en tonen we informatie die aansluit bij wat u interesseert. Als u geen cookies accepteert, kunt u geen video's bekijken of content delen op social media. Meer informatie.

Cookies zelf instellen