Inositol

Inositol is een belangrijk signaalmolecuul dat zowel uit glucose wordt gesynthetiseerd in het lichaam als via de voeding wordt verkregen. Het heeft de structuur van een suikeralcohol en komt voor in 9 verschillende stereo-isomeren [1]. Myo-inositol is de meest belangrijke vorm en voorloper van D-chiro-inositol. Als onderdeel van membraanfosfolipiden zijn inositolen essentiële componenten van de cellen en spelen ze een cruciale rol als secundaire boodschappers. Ze zijn betrokken bij celgroei, signaaloverdracht van hormonen en neurotransmitters en verschillende fysiologische processen zoals reproductieve, endocriene en metabole processen. De balans tussen beide vormen is essentieel voor een gezonde regulatie op al deze vlakken en is context- en weefselafhankelijk.

Inositol is een belangrijk bestanddeel van fosfolipiden in celmembranen, waaronder fosfatidylinositol (PI) en de verschillende fosfaten daarvan, zoals fosfatidylinositolfosfaat (PIP) lipiden [1]. Inositol komt voor in verschillende stereoisomeren, waarvan myo-inositol en D-chiro-inositol biologisch het meest relevant zijn.

Myo-inositol is de primaire vorm die wordt ingebouwd in celmembranen. Het wordt opgenomen als fosfatidylinositol waar het als voorloper dient van onder andere inositol 1,4,5-trifosfaat (IP3), die op zijn beurt fungeert als secundaire boodschapper in de signaaltransductie van allerlei verschillende hormonale, neuronale, mechanische en metabole signalen naar het binnenste van de cel. Het gevolg is de vrijzetting van calcium (Ca2+) in de cel, wat verschillende cellulaire acties in gang zet [2]. Deze IP3-Ca2+ signaleringsroute is van fundamenteel belang voor een groot aantal cellulaire processen [3]. De hersenen zijn bijzonder rijk aan componenten die functioneren in deze route [3]. Myo-inositol is dan ook de meest voorkomende vorm van inositol in het centraal zenuwstelsel. Het is daar betrokken bij de afgifte van neurotransmitters, synaptische plasticiteit en reguleert de prikkelbaarheid en signaalverwerking. Myo-inositol is daarmee belangrijk voor processen zoals leren en geheugen. Het lijkt bovendien een belangrijke functie te hebben in de serotonine-signalering.

De IP3-Ca2+ route is verder essentieel voor gladde spiercellen in onder meer de bloedvaten en baarmoeder, waar het zorgt voor contractie en ontspanning [3]. Ook in het hart draagt het bij aan een goede afstemming van de contractiekracht. In het enterische zenuwstelsel (ENS) in de darm speelt IP3 een rol als secundaire boodschapper die wordt gevormd na activatie van neurotransmitter- en hormoonreceptoren. Via IP3-gemedieerde Ca2+-vrijzetting uit intracellulaire opslagplaatsen draagt deze signaalroute bij aan regulatie van de darmmotiliteit, secretie, bloeddoorstroming en interactie tussen neuronen en immuuncellen in de darm.  

Endocriene cellen (zoals β-cellen in de pancreas, schildkliercellen en bijniercellen) zijn in hun werking ook afhankelijk van de IP3-Ca2+ signaleringsroute. Een verstoring hierin kan leiden tot bijvoorbeeld insulineresistentie en hormonale disbalansen. Inositol als voorloper van IP3 is ook essentieel voor cellen van het immuunsysteem, levercellen en voortplantingscellen (zowel eicellen als spermacellen).

Op intracellulair niveau stimuleren afgeleiden van inositol eveneens de translocatie van GLUT4 (een insuline-afhankelijke glucosetransporter die vooral voorkomt in spier- en vetcellen) naar het celoppervlak om zo glucoseopname te bevorderen [1]. Het remt daarnaast de vetafbraak in vetcellen, waardoor er minder vrije vetzuren in het bloed terecht komen.

D-chiro-inositol ontstaat in het lichaam uit myo-inositol onder invloed van insuline-afhankelijke weefselspecifieke epimerase-enzymen. Elk weefsel en orgaan onderhoudt op die manier een specifiek evenwicht tussen myo-inositol en D-chiro-inositol, waaruit verschillende metabole functies voortvloeien [1]. De optimale fysiologische ratio tussen myo-inositol en D-chiro-inositol lijkt 40:1 te zijn. D-chiro-inositol heeft een meer gespecialiseerde functie in vergelijking met myo-inositol. Het stimuleert het enzym glycogeensynthase en de concentratie ervan is relatief hoog in weefsels die betrokken zijn bij de opslag van glycogeen, zoals de lever en de skeletspieren.

Zowel myo-inositol als D-chiro-inositol zijn in staat de insulinegevoeligheid te verbeteren en de bloedglucosewaarden te laten dalen, wat het interessant maakt bij insuline resistentie, metabole problemen en gerelateerde aandoeningen.

Naast het glucosemetabolisme, blijken inositolen ook een belangrijke rol te spelen in de fysiologie van de vrouwelijke en mannelijke voortplanting. Bij vrouwen fungeert myo-inositol als een secundaire boodschapper van FSH en speelt het een cruciale rol bij de eicelrijping, het transport van de eicel in de eileider en het waarborgen van de goede kwaliteit van embryo's [4]. Ook de ovaria hebben een specifieke verhouding van myo-inositolen en D-chiro-inositolen, waarbij de hoeveelheid myo-inositolen hoger moet zijn. Een veranderend ratio lijkt de onbalans in geslachtshormonen te verklaren die wordt waargenomen bij sommige pathologische aandoeningen zoals het polycysteus ovarium syndroom (PCOS).

Bij insulineresistentie werken de epimerase-enzymen niet goed meer, waardoor de insuline-afhankelijke omzetting van myo-inositol naar D-chiro-inositol minder efficiënt kan verlopen. Een onbalans tussen beide inositolvormen kan bijdragen aan een verdere ontregeling van de insulinesignalering.

De biosynthese van inositol bij mensen start met glucose-6-fosfaat (G6P) [1]. Er ontstaat eerst inositoltrifosfaat (IP3) en daarna vrij myo-inositol. Vrij myo-inositol kan daarna als substraat dienen voor de fosfatidylinositol (PI) synthese [5]. Myo-inositol is de primaire vorm die wordt gesynthetiseerd in het lichaam en uit de voeding wordt opgenomen. Het vormt ongeveer 99% van het inositol in het lichaam. D-chiro-inositol is de andere relevante vorm. D-chiro-inositol wordt in het lichaam gevormd uit myo-inositol onder invloed van insuline-afhankelijk epimerase-enzymen. Bij mensen wordt het grootste deel van het inositol in de nieren gesynthetiseerd, meestal in hoeveelheden van ongeveer 4 gram per dag.

Daarnaast wordt een aanzienlijk deel inositol geleverd via de voeding (ongeveer 1 gram/dag). Inositol komt voor in lecithine-rijke voedingsmiddelen, waarbij granen, peulvruchten, zaadoliën, noten en citrusvruchten de belangrijkste bronnen vormen [1,6].

Het lichaam kan zelf inositol synthetiseren uit glucose [5]. Oraal ingenomen inositol wordt door het darmslijmvlies getransporteerd en vrijwel volledig geabsorbeerd. Inositol wordt voortdurend gesynthetiseerd, opgenomen, gerecycled en ingebouwd in fosfolipiden.

De opname van inositol door cellen vindt voornamelijk plaats via een complex systeem van transporteiwitten, die actief transport mogelijk maken. Myo-inositol bevindt zich vooral in celmembranen en hoge concentraties worden gevonden in verschillende weefsels, zoals de nieren, hersenen, lever, pancreas, placenta, hart en skeletspieren [1].

Een tekort aan inositol kan verschillende oorzaken hebben, waaronder een verminderde inname via de voeding of veranderingen in de myo-inositol biosynthese [7].

Myo-inositol depletie wordt als secundaire oorzaak in verband gebracht met verschillende chronische ziekten, waaronder het metabool syndroom, diabetes, PCOS en sommige kankersoorten.

Wanneer de endogene productie van inositol onvoldoende is om aan de biologische behoeften te voldoen, wordt een adequate inname van inositol via de voeding en/of supplementen noodzakelijk.

Er zijn verschillende klinische studies gedaan naar het effect van inositolsuppletie bij metabool syndroom of aanverwante metabole stoornissen (meestal gekoppeld aan insulineresistentie of dyslipidemie).

Insulineresistentie kent een disbalans in inositolen, waarbij vaak tegelijk sprake is van een deficiëntie van myo-inositol en een verminderde omzetting naar D-chiro-inositol [7]. Myo-inositol en D-chiro-inositol kunnen het effect van insuline nabootsen en insulineresistentie verbeteren. In een groep obese insulineresistente kinderen met hoge insulinespiegels (23 in totaal) bleek suppletie met zowel myo-inositol als D-chiro-inositol de insulinestijging na glucose-inname acuut af te zwakken. Dit effect bleek vooral te bestaan bij kinderen met een hoge basale insulinespiegel [8].

Een placebo-gecontroleerde klinische studie bij 80 postmenopauzale vrouwen met metabool syndroom onderzocht het effect van myo-inositolsuppletie (2 gram tweemaal daags gedurende 12 maanden) in combinatie met een caloriearm dieet op verschillende metabole parameters [9]. Myo-inositolsuppletie leidde tot een significante daling van totaal cholesterol, triglyceridenwaarden en bloeddruk. Daarnaast steeg het HDL-cholesterol en verbeterde insulineresistentie.

Het verlagende effect van inositol op totaal cholesterol, triglyceriden en LDL-cholesterol werd bevestigd in een meta-analyse van 14 klinische studies populatie patiënten met metabole ziekten [10]. Echter een effect op HDL-cholesterol werd in de meta-analyse niet aangetoond. Een meta-analyse van 7 klinische studies naar het effect van inositol op de bloeddruk, concludeerde dat inositol zowel de systolische als de diastolische bloeddruk significant kan verlagen, waarbij een effectievere reductie werd gezien bij een dagelijkse dosis van 4 gram gedurende meer dan 8 weken [11].

Inositol is ook onderzocht in combinatie met andere stoffen voor de behandeling van het metabool syndroom. Dagelijkse inname van inositol en alfa-liponzuur gedurende 6 maanden, in combinatie met een caloriearm dieet, verlaagde de insulineresistentie (HOMA-IR) met minstens 20% in vergelijking met een caloriearm dieet alleen [12]. Ook steeg het HDL-cholesterol en namen triglyceriden af.

In een andere studie in 58 patiënten met metabole problemen waarin D-chiro-inositol (40 mg tweemaal daags) werd gecombineerd met glucomannan (1000 mg tweemaal daags), inuline (200 mg tweemaal daags) en Ceylonkaneel (250 mg tweemaal daags) gedurende 4 maanden, werd een bescheiden verbetering gezien van totaal cholesterol en lichaamsgewicht, maar geen effect op HbA1c, LDL- of HDL-cholesterol of triglyceriden in vergelijking met geen interventie [13].

Gezien de rol van inositol in de insuline- en Ca2+-signalering, wordt onderzocht of inositolsuppletie mogelijk ondersteunend kan zijn bij metabole disfunctie op latere leeftijd en bij neurodegeneratieve aandoeningen, waarin insulineresistentie en oxidatieve stress een rol spelen [14]. Klinisch bewijs is echter beperkt en meer onderzoek is nodig.

Insulineresistentie en hyperinsulinemie zijn belangrijke onderliggende werkingsmechanismen in de pathologie van PCOS, en dragen bij aan het ontstaan van hyperandrogenisme en de daarmee samenhangende symptomen. Inositolsuppletie kan helpen bij insulinesignalering, hormoonbalans en ovulatie, wat kernproblemen zijn bij PCOS. Het kan helpen om de bloedsuikerspiegel, insuline-, cholesterol-, triglyceriden- en testosteronwaarden te verlagen [6]. Inositol werd vaak ingenomen in combinatie met foliumzuur of het medicijn metformine. Metformine wordt bij PCOS vaak toegepast om insulineresistentie te behandelen, wat de hormoonhuishouding kan verbeteren, de eisprong kan bevorderen en kan helpen bij gewichtsbeheersing.

Uit een meta-analyse van 9 klinische studies bleek myo-inositolsuppletie te leiden tot een significante daling van nuchtere insulinespiegels en verbetering op het vlak van insulineresistentie (HOMA-index) [15]. Testosteronwaarden daalden eveneens en bij een langere suppletieduur werd een stijging van SHBG (sex hormone binding globulin; bij PCOS verlaagd) waargenomen. Ook in een andere studie liet inositol positieve effecten zien op de laboratoriumparameters van hyperandrogenisme [16]. Zowel myo-inositol als D-chiro-inositol verlaagde totaal testosteron, vrij testosteron en androsteendion en zorgde voor een stijging in SHBG.

De meeste van deze bevindingen werden bevestigd in een recente meta-analyse van 26 klinische studies [17]. Er was vaak geen significant verschil met metformine, maar wel met placebo. De onderzoekers concluderen dat inositol niet inferieur is aan metformine in de behandeling van PCOS, wat betreft hun effect op vrij en totaal testosteron, androsteendion, SHBG en het koolhydraatmetabolisme. Een ander onderzoek stelt echter dat metformine superieur is wat betreft het verbeteren van de taille-heupverhouding en hirsutisme (overmatige haargroei) [18]. Er werden minder bijwerkingen gemeld na inositolsuppletie in vergelijking met metformine.

De eierstokken van PCOS-patiënten vertonen een duidelijke afname van myo-inositol met een relatief hoog D-chiro-inositolgehalte (een verhouding van 0,2:1, in tegensteling tot 100:1 in gezonde individuen) [1]. Het verbeteren van dit ratio lijkt het meest efficiënt wanneer myo-inositol en D-chiro-inositol gecombineerd worden in de behandeling, mogelijk vanwege hun verschillende biologische effecten [19]. Onderzoeken tonen een verbeterde ovariële functie, menstruele cyclus, ovulatie-frequentie en eicelkwaliteit wanneer myo-inositol wordt gesuppleerd met D-chiro-inositol in een fysiologische ratio van 40:1 [20].

In sommige klinische studies rapporteerden vrouwen met PCOS na inositolsuppletie meer spontane ovulaties en betere fertiliteitsuitkomsten in vergelijking met placebo of geen interventie [21]. Bij vrouwen met PCOS bleek myo-inositolsuppletie tijdens de zwangerschap niet consistent te leiden tot minder zwangerschapscomplicaties zoals zwangerschapsdiabetes of pre-eclampsie versus placebo [22].

Klinisch bewijs suggereert dus dat myo-inositol, en soms de combinatie myo-inositol en D-chiro-inositol (met name in een fysiologische ratio), metabolische en hormonale parameters bij PCOS kan verbeteren, waaronder insulinegevoeligheid en ovulatie.

Vrouwen met PCOS hebben daarnaast een grotere kans op het ontwikkelen van psychische symptomen, zoals depressie of angststoornissen. Het blijkt dat ook bij patiënten met depressie, angststoornissen en dwangstoornissen verlaagde inositolspiegels in de hersenen zijn waargenomen [23]. Inositolsuppletie bleek effectief bij psychologische problemen gerelateerd aan PCOS [24].

Zwangerschapsdiabetes, glucose-intolerantie die tijdens de zwangerschap ontstaat of voor het eerst wordt vastgesteld, kan leiden tot verschillende klachten tijdens of na de zwangerschap. Zo neemt bijvoorbeeld bij zowel de moeder als het kind het risico op diabetes op latere leeftijd toe. Inositol verbetert de insulinesignalering, waardoor cellen gevoeliger reageren op insuline en glucose efficiënter uit het bloed kan worden opgenomen.

Verschillende meta-analyses combineerden de resultaten van klinische studies naar het preventieve effect van myo-inositol op zwangerschapsdiabetes. Een systematisch review van 7 gerandomiseerde klinische studies (in totaal 1319 zwangere vrouwen) liet zien dat suppletie met myo-inositol in het 1e of 2e trimester van de zwangerschap (doses myo-inositol variërend van dagelijks 200 mg tot 4 gram, met of zonder D/C-chiro-inositol en foliumzuur) leidde tot een verlaging van het aantal gevallen van zwangerschapsdiabetes (RR=0.53) en hypertensieve aandoeningen tijdens de zwangerschap (RR=0.34) [25–32]. Ook werd het geassocieerd met een vermindering van het aantal vroeggeboorten (RR=0.35).

Een andere meta-analyse (van 8 klinische studies met 1795 zwangere vrouwen, deels overlappend met de eerdere meta-analyse) concludeerde dat de incidentie van zwangerschapsdiabetes werd gehalveerd door myo-inositolsuppletie in vergelijking met placebo [33]. Myo-inositol reduceerde eveneens het risico op insulinebehoefte (RR=0.29), pre-eclampsie of zwangerschapshypertensie (RR=0.38), vroeggeboorte (RR=0.44) en neonatale hypoglycemie (RR=0.12). De suggestie werd gedaan in dit onderzoek om tenminste 2-4 gram myo-inositol per dag te suppleren vanaf het 1e trimester om zwangerschapsdiabetes en complicaties te voorkomen [33]. Echter, vanwege de kleine studiepopulaties en heterogeniteit in studieopzet zijn meer en grotere klinische studies gewenst om dit effect te bekrachtigen. 

Myo-inositol speelt een sleutelrol in de schildklierfunctie doordat het essentieel is voor de IP3-Ca2+ ­signalering in thyrocyten. Hierdoor ontstaat een gecontroleerde vorming van waterstofperoxide (H₂O₂), die nodig is voor jodiumorganificatie en de synthese van schildklierhormonen. Een adequate myo-inositolstatus ondersteunt een efficiënte hormoonproductie en kan bijdragen aan het beperken van oxidatieve stress in de schildklier [34]. Een tekort aan myo-inositol, dat betrokken is bij de signaalroute van het schildklierstimulerend hormoon (TSH), kan leiden tot de ontwikkeling van schildklieraandoeningen zoals hypothyreoïdie.

Bij patiënten met subklinische hypothyreoïdie (gekenmerkt door hoog TSH), met of zonder auto-immuunthyreoïditis, daalden de TSH-waarden significant na behandeling met myo-inositol plus selenium (Myo+Se). Naast TSH werden ook de antithyroïde auto-antilichamen verminderd [35].

In een observationele, retrospectieve studie werd onderzocht of myo-inositol het beschermende effect van selenium op de progressie van de ziekte van Hashimoto naar hypothyreoïdie kan versterken [36]. Behandeling met selenium (83 µg/dag) plus myo-inositol (600 mg/dag) bleek TSH te verlagen naar meer fysiologische waarden na 12 maanden. Dit effect bleek sterker dan bij behandeling met selenium alleen.

Er zijn onvoldoende gegevens voor het gebruik van inositol tijdens lactatie [6]. Hoewel borstvoeding van nature rijk is aan inositol, wordt vanwege deze reden geadviseerd om voorzichtig te zijn met inositolsuppletie gedurende de lactatieperiode en te overleggen met een zorgprofessional.

Myo-inositol is veilig gebruikt in hoeveelheden tot 4 gram/dag gedurende de zwangerschap [6]. Op basis van de huidige gegevens is zwangerschap geen contra-indicatie voor het gebruik van inositol.

Inositol wordt doorgaans gebruikt in doses van 1-4 gram per dag, vaak in combinatie met 200-400 µg foliumzuur per dag vanwege specifieke indicaties (zwangerschap, PCOS) [6].

Inositol is veilig in het gebruik wanneer het oraal gedurende een korte periode wordt ingenomen [6]. In onderzoeken is inositol veilig gebruikt in doses tot 18 gram per dag gedurende maximaal 6 weken en 6 gram per dag gedurende 10 weken. Ook is myo-inositol in doses van 4 gram per dag veilig gebruikt gedurende 6 maanden.

Ook bij kinderen wordt inositol als veilig beschouwd  [6]. Voor kinderen van 5–12 jaar is een dagelijkse dosering van 80 mg per kg lichaamsgewicht (tot maximaal 2 gram) gedurende een periode van maximaal 12 weken gebruikt zonder noemenswaardige bijwerkingen.

Inositol wordt over het algemeen goed verdragen. Meest genoemde bijwerkingen na oraal gebruik zijn diarree, winderigheid en misselijkheid [6].

Inositol kan interacties aangaan met andere stoffen en geneesmiddelen, waardoor de werkzaamheid van inositol of van de andere stoffen/kruiden/geneesmiddelen beïnvloed wordt [6].

Inositol, serine en choline zijn de meest belangrijke kopgroepen van fosfolipiden. Samen met een glycerolruggengraat en twee vetzuurketens vormen deze fosfaatgebonden kopgroepen fosfolipiden en dus de celmembranen.

Samen bepalen zij de flexibiliteit van de membranen, de receptorfunctie en de signaaloverdracht. Ze werken samen om celmembranen, signaaltransductie, vettransport en neuronale functie te ondersteunen. Lecithine is de vorm waarin ze samen in vetstructuren zitten; in het kort een verzamelnaam voor een mengsel van fosfolipiden.

[1]   Dinicola S, Unfer V, Facchinetti F, Soulage CO, Greene ND, Bizzarri M, et al. Inositols: From Established Knowledge to Novel Approaches. Int J Mol Sci 2021;22:10575. https://doi.org/10.3390/ijms221910575.

[2]   Wu L, Chen J. Type 3 IP3 receptor: Its structure, functions, and related disease implications. Channels (Austin) n.d.;17:2267416. https://doi.org/10.1080/19336950.2023.2267416.

[3]   Berridge MJ. Inositol trisphosphate and calcium signalling mechanisms. Biochimica et Biophysica Acta (BBA) - Molecular Cell Research 2009;1793:933–40. https://doi.org/10.1016/j.bbamcr.2008.10.005.

[4]   Milewska EM, Czyzyk A, Meczekalski B, Genazzani AD. Inositol and human reproduction. From cellular metabolism to clinical use. Gynecol Endocrinol 2016;32:690–5. https://doi.org/10.1080/09513590.2016.1188282.

[5]   Kiani AK, Paolacci S, Calogero AE, Cannarella R, Di Renzo GC, Gerli S, et al. From Myo-inositol to D-chiro-inositol molecular pathways. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2021;25:2390–402. https://doi.org/10.26355/eurrev_202103_25279.

[6]   Natural Medicines. NatMed Pro - Inositol n.d. https://naturalmedicines.therapeuticresearch.com/Data/ProMonographs/Inositol (accessed November 3, 2025).

[7]   Lepore E, Lauretta R, Bianchini M, Mormando M, Di Lorenzo C, Unfer V. Inositols Depletion and Resistance: Principal Mechanisms and Therapeutic Strategies. Int J Mol Sci 2021;22:6796. https://doi.org/10.3390/ijms22136796.

[8]   Mancini M, Andreassi A, Salvioni M, Pelliccione F, Mantellassi G, Banderali G. Myoinositol and D-Chiro Inositol in Improving Insulin Resistance in Obese Male Children: Preliminary Data. Int J Endocrinol 2016;2016:8720342. https://doi.org/10.1155/2016/8720342.

[9]   Santamaria A, Giordano D, Corrado F, Pintaudi B, Interdonato ML, Vieste GD, et al. One-year effects of myo-inositol supplementation in postmenopausal women with metabolic syndrome. Climacteric 2012;15:490–5. https://doi.org/10.3109/13697137.2011.631063.

[10] Tabrizi R, Ostadmohammadi V, Lankarani KB, Peymani P, Akbari M, Kolahdooz F, et al. The effects of inositol supplementation on lipid profiles among patients with metabolic diseases: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Lipids Health Dis 2018;17:123. https://doi.org/10.1186/s12944-018-0779-4.

[11] Hashemi Tari S, Sohouli MH, Lari A, Fatahi S, Rahideh ST. The effect of inositol supplementation on blood pressure: A systematic review and meta-analysis of randomized-controlled trials. Clin Nutr ESPEN 2021;44:78–84. https://doi.org/10.1016/j.clnesp.2021.06.017.

[12] Capasso I, Esposito E, Maurea N, Montella M, Crispo A, De Laurentiis M, et al. Combination of inositol and alpha lipoic acid in metabolic syndrome-affected women: a randomized placebo-controlled trial. Trials 2013;14:273. https://doi.org/10.1186/1745-6215-14-273.

[13] Citarrella R, Chianetta R, Amodeo S, Mirarchi L, Licata A, Soresi M, et al. Effectiveness of a Food Supplement Based on Glucomannan, D-Chiro-Inositol, Cinnamomum zeylanicum Blume and Inulin in Patients with Metabolic Syndrome. Nutrients 2024;16:249. https://doi.org/10.3390/nu16020249.

[14] López-Gambero AJ, Sanjuan C, Serrano-Castro PJ, Suárez J, Rodríguez de Fonseca F. The Biomedical Uses of Inositols: A Nutraceutical Approach to Metabolic Dysfunction in Aging and Neurodegenerative Diseases. Biomedicines 2020;8:295. https://doi.org/10.3390/biomedicines8090295.

[15] Unfer V, Facchinetti F, Orrù B, Giordani B, Nestler J. Myo-inositol effects in women with PCOS: a meta-analysis of randomized controlled trials. Endocrine Connections 2017;6:647–58. https://doi.org/10.1530/EC-17-0243.

[16] Pundir J, Psaroudakis D, Savnur P, Bhide P, Sabatini L, Teede H, et al. Inositol treatment of anovulation in women with polycystic ovary syndrome: a meta-analysis of randomised trials. BJOG 2018;125:299–308. https://doi.org/10.1111/1471-0528.14754.

[17] Greff D, Juhász AE, Váncsa S, Váradi A, Sipos Z, Szinte J, et al. Inositol is an effective and safe treatment in polycystic ovary syndrome: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Reprod Biol Endocrinol 2023;21:10. https://doi.org/10.1186/s12958-023-01055-z.

[18] Fitz V, Graca S, Mahalingaiah S, Liu J, Lai L, Butt A, et al. Inositol for Polycystic Ovary Syndrome: A Systematic Review and Meta-analysis to Inform the 2023 Update of the International Evidence-based PCOS Guidelines. J Clin Endocrinol Metab 2024;109:1630–55. https://doi.org/10.1210/clinem/dgad762.

[19] Monastra G, Unfer V, Harrath AH, Bizzarri M. Combining treatment with myo-inositol and D -chiro-inositol (40:1) is effective in restoring ovary function and metabolic balance in PCOS patients. Gynecological Endocrinology 2017;33:1–9. https://doi.org/10.1080/09513590.2016.1247797.

[20] Nordio M, Basciani S, Camajani E. The 40:1 myo-inositol/D-chiro-inositol plasma ratio is able to restore ovulation in PCOS patients: comparison with other ratios. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2019;23:5512–21. https://doi.org/10.26355/eurrev_201906_18223.

[21] Ribas Filho D, Nogueira-de-Almeida CA, Zotarelli-Filho IJ. Myo-inositol in polycystic ovary syndrome: a systematic review and positioning of its use. IJN 2022;15. https://doi.org/10.54448/ijn22201.

[22] van der Wel AWT, Frank CMC, Bout-Rebel R, Duijnhoven RG, van Bree BE, Valkenburg O, et al. Myo-inositol Supplementation to Prevent Pregnancy Complications in Polycystic Ovary Syndrome: A Randomized Clinical Trial. JAMA 2025;334:1151–9. https://doi.org/10.1001/jama.2025.13668.

[23] Urrila AS, Hakkarainen A, Castaneda A, Paunio T, Marttunen M, Lundbom N. Frontal Cortex Myo-Inositol Is Associated with Sleep and Depression in Adolescents: A Proton Magnetic Resonance Spectroscopy Study. Neuropsychobiology 2017;75:21–31. https://doi.org/10.1159/000478861.

[24] Cantelmi T, Lambiase E, Unfer VR, Gambioli R, Unfer V. Inositol treatment for psychological symptoms in Polycystic Ovary Syndrome women. Eur Rev Med Pharmacol Sci 2021;25:2383–9. https://doi.org/10.26355/eurrev_202103_25278.

[25] Farren M, Daly N, McKeating A, Kinsley B, Turner MJ, Daly S. The Prevention of Gestational Diabetes Mellitus With Antenatal Oral Inositol Supplementation: A Randomized Controlled Trial. Diabetes Care 2017;40:759–63. https://doi.org/10.2337/dc16-2449.

[26] D’Anna R, Scilipoti A, Giordano D, Caruso C, Cannata ML, Interdonato ML, et al. myo-Inositol Supplementation and Onset of Gestational Diabetes Mellitus in Pregnant Women With a Family History of Type 2 Diabetes. Diabetes Care 2013;36:854–7. https://doi.org/10.2337/dc12-1371.

[27] D’Anna R, Di Benedetto A, Scilipoti A, Santamaria A, Interdonato ML, Petrella E, et al. Myo-inositol Supplementation for Prevention of Gestational Diabetes in Obese Pregnant Women: A Randomized Controlled Trial. Obstetrics & Gynecology 2015;126:310. https://doi.org/10.1097/AOG.0000000000000958.

[28] Malvasi A, Casciaro F, Minervini MM, Kosmas I, Mynbaev OA, Pacella E, et al. Myo-inositol, D-chiro-inositol, folic acid and manganese in second trimester of pregnancy: a preliminary investigation n.d.

[29] Malvasi A, Kosmas I, Mynbaev OA, Sparic R, Gustapane S, Guido M, et al. Can trans resveratrol plus d-chiro-inositol and myo-inositol improve maternal metabolic profile in overweight pregnant patients? Clin Ter 2017;168:e240–7. https://doi.org/10.7417/T.2017.2013.

[30] Vitale SG, Corrado F. Myo-inositol supplementation to prevent gestational diabetes and effect on bioelectrical impendence analysis in overweight non-obese women: A randomized placebo-controlled trial. European Journal of Obstetrics and Gynecology and Reproductive Biology 2019;234:e150. https://doi.org/10.1016/j.ejogrb.2018.08.487.

[31] Santamaria A, Di Benedetto A, Petrella E, Pintaudi B, Corrado F, D’Anna R, et al. Myo-inositol may prevent gestational diabetes onset in overweight women: a randomized, controlled trial. J Matern Fetal Neonatal Med 2016;29:3234–7. https://doi.org/10.3109/14767058.2015.1121478.

[32] Motuhifonua SK, Lin L, Alsweiler J, Crawford TJ, Crowther CA. Antenatal dietary supplementation with myo‐inositol for preventing gestational diabetes. Cochrane Database Syst Rev 2023;2023:CD011507. https://doi.org/10.1002/14651858.CD011507.pub3.

[33] Greff D, Váncsa S, Váradi A, Szinte J, Park S, Hegyi P, et al. Myoinositols Prevent Gestational Diabetes Mellitus and Related Complications: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Nutrients 2023;15:4224. https://doi.org/10.3390/nu15194224.

[34] Paparo SR, Ferrari SM, Patrizio A, Elia G, Ragusa F, Botrini C, et al. Myoinositol in Autoimmune Thyroiditis. Front Endocrinol (Lausanne) 2022;13:930756. https://doi.org/10.3389/fendo.2022.930756.

[35] Nordio M, Basciani S. Treatment with Myo-Inositol and Selenium Ensures Euthyroidism in Patients with Autoimmune Thyroiditis. International Journal of Endocrinology 2017;2017:2549491. https://doi.org/10.1155/2017/2549491.

[36] Pace C, Tumino D, Russo M, Le Moli R, Naselli A, Borzì G, et al. Role of selenium and myo-inositol supplementation on autoimmune thyroiditis progression. Endocr J 2020;67:1093–8. https://doi.org/10.1507/endocrj.EJ20-0062.