Vitamine B12: de vergeten sleutel bij ontwikkelingsachterstand

Vitamine B12-deficiëntie verdient een prominente plaats in de diagnostische evaluatie van kinderen met een globale ontwikkelingsachterstand (GDD). In de recente publicatie van Pancheva et al. in het tijdschrift Nutrients van MDPI wordt benadrukt dat deze aandoening niet alleen relatief vaak voorkomt, maar vooral ook behandelbaar en tijdsgevoelig is. Een te late herkenning kan leiden tot blijvende neurologische schade, terwijl tijdige suppletie vaak snelle en significante verbetering geeft.

De auteurs van deze publicatie pleiten voor een systematische screening van de vitamine B12-status bij kinderen met onverklaarde ontwikkelingsproblemen. Opvallend is dat klinische symptomen aspecifiek kunnen zijn, variërend van hypotone spieren en lethargie tot regressie in de ontwikkeling. Hierdoor wordt de diagnose helaas gemakkelijk gemist. Daarnaast onderstrepen zij het belang van een goede vitamine B12-status, zeker bij borstvoeding, als cruciale factor bij het ontstaan van een globale ontwikkelingsachterstand bij kinderen.

Voor de praktijk betekent dit dat vroege herkenning en interventie essentieel zijn. Een eenvoudige bloedtest waarbij vitamine B12, homocysteïne en methylmalonzuur worden gemeten, kan het verschil maken tussen blijvende schade en herstel. Deze studie versterkt daarmee de oproep om nutritionele tekorten expliciet mee te nemen in de differentiaaldiagnostiek bij ontwikkelingsstoornissen. Er wordt geschat dat minstens één op de dertig kinderen in Nederland een globale ontwikkelingsachterstand heeft.

Wil je meer weten?
Lees dan hier het artikel.