De impact van omgevingsgeluid op de mentale gezondheid

Omgevingsgeluid, vooral afkomstig van wegverkeer, spoorwegen en vliegverkeer, vormt een serieuze belasting voor de mentale gezondheid. De belangrijkste schade ontstaat niet alleen bij extreem hoge geluidsniveaus, maar juist ook bij langdurige blootstelling aan lagere niveaus. Dit verstoord namelijk de slaap, communicatie en dagelijkse activiteiten. Deze verstoring activeert stresssystemen in het lichaam, zoals de HPA-as en het sympathisch zenuwstelsel, waardoor stresshormonen toenemen en ontstekingsprocessen in gang worden gezet.

De resultaten wijzen op een duidelijk verband tussen geluid en mentale gezondheidsproblemen. In epidemiologische studies werd verkeersgeluid geassocieerd met hogere kansen op depressie en angst. Bij gecombineerde blootstelling aan weg-, spoor- en vliegtuiglawaai was het risico op depressie het sterkst verhoogd. Ook werd blootstelling aan verkeers- en spoorweggeluid gekoppeld aan een hoger risico op zelfdoding. Bij kinderen en adolescenten werd meer blootstelling aan verkeersgeluid in verband gebracht met gedragsproblemen, hyperactiviteit, aandachtsproblemen en verminderde cognitieve ontwikkeling. Dierstudies ondersteunen deze bevindingen: blootstelling aan geluid leidde tot angst- en depressieachtig gedrag, cognitieve achteruitgang, neuro-inflammatie, oxidatieve stress en verstoring van het circadiane ritme.

De conclusie is dat omgevingsgeluid een onderschatte risicofactor is voor mentale gezondheidsproblemen. Door de brede blootstelling in de bevolking kan de impact op volksgezondheidsniveau aanzienlijk zijn.

Wil je meer weten?
Lees dan hier het artikel.