7 keer magnesium voor de hersenen

maandag 30-september-2019


Vitamine D is een belangrijke vitamine voor veel functies in ons lichaam. Hoe staat het met onze vitamine D-status? De vitaminestatus is de hoeveelheid die van een vitamine in het lichaam beschikbaar is. Om de vitamine D-status te meten, meet men de hoeveelheid calcidiol in het bloed. Deze vorm komt het meest voor in de bloedcirculatie en wordt daarom gebruikt als indicator voor het meten van de vitamine D-status (Volmer, 2015, Willett, 2013).

Vitamine D-status in de evolutie

Wetenschappelijk onderzoek onder jagers-verzamelaars toont aan dat hun vitamine D3-gehalte in het bloed rond de 115 nmol per liter ligt (Luxwolda, 2013). Jager-verzamelaars kregen deze hoge vitamine D-status door blootstelling aan de zon, dagelijks maakten zij duizenden internationale eenheden (IE) vitamine D aan (1000 IE = 25 mcg vitamine D) (Holick, 2012). Dit is ongetwijfeld te danken aan hun leefstijl, waarbij zij voornamelijk buiten leven. Tegenwoordig leven en werken we veelal binnen, wat een negatieve invloed heeft op de blootstelling aan zonlicht en dus op de aanmaak van vitamine D.

Veel risicogroepen voor een lage status

In de praktijk blijkt het tegenwoordig voor veel bevolkingsgroepen lastig om een adequate de vitamine D-status te handhaven, waarschijnlijk mede doordat we tegenwoordig zoveel binnen leven en een groter verbruik kennen. Risicogroepen zijn vijftigplussers, kinderen, zwangere vrouwen, mensen met een donkere huidskleur en mensen die weinig buiten komen.

Verbeteren vitamine D-status

Uit een studie van Heaney et al. (2005) blijkt dat bij startwaarden van 20-40, 40-60 en 60-80 nmol per liter respectievelijk 55, 45 en 29 mcg aan vitamine D nodig is om bloedwaardes van minimaal 80 nmol per liter te bereiken. Waarden van 75 - 80 nmol per liter worden als optimaal beschouwd door de onderzoekers (Linus Pauling Institute, 2017, Heaney et al., 2015). Het is dan ook raadzaam om de bloedwaarde te bepalen alvorens suppletie wordt ingezet.

Optimale inname

De dagelijkse aanbevolen hoeveelheid, een schatting van de inname die nodig is om te voldoen aan de behoeften van bijna alle gezonde personen in de bevolking, voor vitamine D in Nederland is 10 microgram. Voor mensen boven de 70 jaar is 20 microgram de dagelijkse aanbeveling (Gezondheidsraad, 2012). Deze adviezen zijn waarschijnlijk niet voldoende om een optimale vitamine D-status te verkrijgen. De behoefte aan vitamine D is terk afhankelijk van individuele leefstijl en leefomstandigheden. Als onderhoudsdosering adviseren we een dagelijkse inname van 10-25 mcg voor babies, 15-25 mcg voor kinderen en volwassenen en 50 mcg voor ouderen boven de 50 jaar (Linus Pauling Institute, 2017). Therapeutische doseringen kunnen veel hoger liggen, rekening houdend met ieders persoonlijke gezondheid en omstandigheden. Onderzoekers tonen aan dat van risico op overdoseringen geen sprake is, ook niet bij hoge doseringen gedurende lagere periodes (Heaney et al., 2015).

Kennis in de praktijk

Een vitamine D-status van 75 - 80 nmol per liter is een minimaal na te streven bloedwaarde, waarmee voldoende vitamine D beschikbaar is voor alle functies die dit vitamine heeft in ons lichaam. Uiteraard is het allereerst belangrijk de huid gedurende het hele jaar (en in de zomer met mate om verbranding te voorkomen) voldoende bloot te stellen aan direct zonlicht. Een onderhoudsdosering van 25 mcg vitamine D in de zomermaanden is voor uw cliënten met een goede vitamine D-status prima. Van begin oktober tot eind april is een hogere vitamine D-inname, 50 tot 75 mcg per dag, aan te raden. Zo komen we meer in de buurt bij de vitamine D-waardes van de jagers-verzamelaars die wij evolutionair gezien waren. Therapeutische doseringen kunnen veel hoger liggen, rekening houdend met ieders persoonlijke gezondheid en omstandigheden.

Meer lezen over vitamine D, de toepassingen, indicaties en interacties van dit vitamine? U vindt meer informatie in deze monografie.

 

Bronnen

 Heaney, R. P. , The Vitamin D requirement in health and disease. The Journal of Steroid Biochemistry and Molecular Biology, 2005, 97(1–2), 13–19. https://doi.org/10.1016/j. jsbmb.2005.06.020

 

Linus Pauling Institute (z.d.). Vitamin D. Geraadpleegd van https://lpi.oregonstate. edu/mic/vitamins/vitamin-D

 

Luxwolda, M. F. et al., Vitamin D status indicators in indigenous popula- tions in East Africa. European Journal of Nutrition, 2013, 52(3), 1115–1125. https://doi. org/10.1007/s00394-012-0421-6

 

Volmer, D. A. et al., Analysis of vitamin D metabolic markers by mass spectrometry: Current techniques, limitations of the “gold standard” method, and anticipated future directions: MEASURING VITAMIN D METABOLIC MARKERS BY MASS SPECTROMETRY. Mass Spectrometry Reviews, 2015, 34(1), 2–23. https://doi. org/10.1002/mas.21408

 

Willett, W. (2013). Nutritional Epide- miology (derde druk), New York, Oxford University Press

Holick, M. F. (2012). Vitamin D: Extraskeletal health. Rheumatic Diseases Clinics of North America, 38(1), 141–160. https://doi.org/10.1016/j.rdc.2012.03.013

Gorham, Edward D., Cedric F. Garland, Frank C. Garland, William B. Grant, Sharif B. Mohr, Martin Lipkin, Harold L. Newmark, Edward Giovannucci, Melissa Wei, en Michael F. Holick. ‘Optimal Vitamin D Status for Colorectal Cancer Prevention’. American Journal of Preventive Medicine 32, nr. 3 (maart 2007): 210–16. https://doi.org/10.1016/j.amepre.2006.11.004.

Cookies

Als u verder klikt op onze website, gaat u er ook mee akkoord dat we cookies gebruiken. Daarmee verzamelen we gegevens en volgen we wat bezoekers doen op onze website. Met die informatie verbeteren we onze website en tonen we informatie die aansluit bij wat u interesseert. Als u geen cookies accepteert, kunt u geen video's bekijken of content delen op social media. Meer informatie.

Cookies zelf instellen